मोठा पण वाचण्या सारखा स्टेटस
"फ़ायनल डेस्टीनेशन" नावाचा एक इंग्रजी मध्ये चित्रपट येउन गेला. स्टोरी काय तर ५ मित्र असतात ते एका विमानात बसतात त्यातल्या एकाला दिसत कि ह्या विमानाचा अपघात होणारे. तो सगळ्या मित्रांना सांगतो आणी सगळे विमानातून उतरतात. थोड्या वेळाने खरच त्या विमानाला अपघात होतो सगळे मरतात. आता हे वाचतात. म्हणून मृत्यू त्याच्या मागे लागतो आणी ते ज्या क्रमाने विमानातून उतरतात त्या क्रमाने मरायला लागतात.
आता विचार करा हा चित्रपट भारतात बनला असता तर...
डायरेक्टर अर्थात राम गोपाल वर्मा. ५ मित्र ट्रेन मध्ये बसतात त्यात एक लहान मुलगा असतो. त्यातल्या एकाला दिसत कि ह्या ट्रेन चा अपघात होणारे. आणी सगळे उतरतात. होता काय तर त्या ट्रेन मध्ये ब्लास्ट होतो.
आता मृत्यू ह्यांच्या मागे लागतो. त्यातला एक मित्र बाईक ने जात असतो. रस्त्यात खडे चुकवता चुकवता त्याचा अपघात होतो तो मरतो. दुसरा मित्र ट्रेन ने प्रवास करत असतो.ट्रेन मध्ये गर्दी असते त्या मुळे ह्याला बाहेर लटकावे लागते त्यातच तो पडुन मरतो.
आता हे ऐकून तिसरया मित्राला हॉस्पिटल मध्ये admit करावे लागते. पण ambulance traffic मध्ये अडकते आणि हॉस्पिटल ला नेता नेताच त्याचे निधन होते. चौथी असते मुलगी. तिच्या वर रेप होतो त्यातच ती मरते. आता राहतो तो लहान मुलगा.
त्याला शाळेत जेवण दिले जाते ते खाउन विषबाधा होऊन तो हि मरतो.
आता कॅमेरा मृत्यू कडे वळवला जातो. मृत्यू पूर्णपणे गोंधळलेला असतो.
मग तो म्हणतो " अरे मी ह्याच्या साठि काही तरी वेगळेच ठरवलेले. हे तर किडा मुंगी सारखे मेले" . मग ते म्हणतो " ओके ओके हा भारत आहे ना. मग ठीक आहे इथे असेच मृत्यू येणार"
मला सांगा ह्या अश्या मृत्यूला काही अर्थ आहे का?
खरच भारतात मृत्यू ला इतके पर्याय आहेत आणि खंर तर ते उचित पर्याय नाहीत...
-आलेख पाटणकर
